Vox Rosa
Vox Rosa is opgericht in november 1985 en is het langst bestaande homokoor van Nederland. We zijn begonnen met een sterke focus op klassieke muziek, maar in de loop der jaren is ons repertoire uitgegroeid tot een levendige mix van stijlen – van (een vleugje) klassiek tot pop, van ontroerende ballades tot vrolijke meezingers.
Onze dirigent, Marc Hermsen, haalt het beste in ons naar boven en helpt ons de lat steeds hoger te leggen – we zijn er trots op dat hij ons begeleidt. Elke repetitie en elk optreden wordt verrijkt door de prachtige pianobegeleiding van onze vaste pianist, Daniil Pilchen. En als het gaat om hoe we op het podium schitteren, begeleidt Marcel Postma ons in beweging en presentatie, zodat we niet alleen geweldig klinken, maar er ook geweldig uitzien.
Vox Rosa is meer dan alleen een koor. We zingen samen – en we vieren samen het leven. Van een drankje drinken na de repetities tot er voor elkaar zijn, vriendschap en plezier staan centraal bij alles wat we doen.
Kom luisteren, voel de energie en zing mee met Vox Rosa!
Ooh, Vox Rosa heeft sinds 1985 een rijke geschiedenis… hier zijn een paar hoogtepunten:
We begonnen in 1985 met een openingsfeest en veel roze zeepbellen buiten het gebouw in Den Haag, waardoor de loco-burgemeester bijna onzichtbaar werd.
Tijdens London Various Voices (2009) trokken we de aandacht door ons te verkleden als middeleeuwse monniken. Hetzelfde werd herhaald in Den Haag, waar bezoekers van een festival met de ‘monniken’ naar een grote blauwe tent liepen. Daar begonnen we met ‘Ave Maria’ en gingen we over naar ‘Je t’aime, moi non plus’ met een speciale choreografie.
In Dublin (VV 2014) riep ons ‘Mother-programma’ sterke emoties op bij het publiek met onder andere ‘Fifty ways to leave your mother’.
Aan de Starnberger See in München (VV 2018) zat een mysterieuze vrouw in het wit naast ons terwijl we optraden in onze eveneens witte outfits. Ze maakte geen deel uit van onze act, maar het publiek dacht daar anders over.
Tijdens deze VV 2018 ontmoetten we ook “The Homonics” uit Dublin en “Podium Paris” uit Parijs. Dit resulteerde in een uitnodiging om samen met drie andere koren in Parijs op te treden. De ontvangst was fantastisch, beginnend bij de residentie van de burgemeester en gevolgd door een picknick in de “Jardin du Luxembourg”. Aan de oevers van de Seine was onze versie van “Rise like a Phoenix” een bijzondere attractie voor voorbijgangers, fietsers en mensen op riviercruises. We hebben een geweldige tijd gehad in Parijs en nieuwe vrienden gemaakt.
Muziek verbindt mensen, en dat is waarom we het doen.
Een vrolijke, open sfeer.
Genieten van ons optreden en dat van andere koren.
Het publiek boeien met lachen en tranen.
Nieuwe vrienden maken.
Koren uit andere landen ontmoeten.
Het kan leiden tot een gezamenlijk concert met andere koren in het komende jaar.
Mensen uit Brussel en België ontmoeten, waaronder leden van het publiek.
En wie weet levert het wel een paar grappige verhalen op voor ons dagboek.